| |
|
|
| |
Μυοσκελετική – Ορθοπεδική

Η µυοσκελετική και ορθοπεδική αποκατάσταση αφορά τη διάγνωση, πρόληψη και θεραπευτική αντιµετώπιση βλαβών ή λειτουργικών διαταραχών του µυοσκελετικού συστήµατος. Περιλαµβάνει παθήσεις και κακώσεις που σχετίζονται µε τον σκελετό, τις αρθρώσεις, τους σκελετικούς µύες, τους τένοντες και τους συνδέσµους, επηρεάζοντας τη λειτουργικότητα, την κινητικότητα και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.
Οι συχνότερες µυοσκελετικές – ορθοπεδικές παθήσεις περιλαµβάνουν: |
|
| |
|
|
| |
Αρθρίτιδες: |
| |
Γενικός όρος που περιλαµβάνει παθήσεις των αρθρώσεων, οι οποίες χαρακτηρίζονται από πόνο, φλεγµονή και λειτουργικό περιορισµό, συνήθως ως αποτέλεσµα εκφυλιστικών ή φλεγµονωδών διεργασιών. |
| |
|
Αυχενικό σύνδροµο: |
| |
Σύνολο συµπτωµάτων που οφείλονται σε παθήσεις του αυχενικού τµήµατος της σπονδυλικής στήλης και των σχετιζόµενων δοµών (σπόνδυλοι, µεσοσπονδύλιοι δίσκοι, αρθρώσεις, νεύρα και µύες), εκδηλούµενα µε πόνο, δυσκαµψία ή νευρολογικές ενοχλήσεις, ανεξαρτήτως ηλικίας. |
| |
|
Οσφυαλγία: |
| |
Χαρακτηρίζεται από άλγος στην οσφυϊκή περιοχή, µεταβαλλόµενης έντασης και διάρκειας, µε συχνά αιφνίδια έναρξη έπειτα από άρση βάρους, απότοµη κίνηση ή και χωρίς εµφανές ιστορικό τραυµατισµού. Ο πόνος µπορεί να είναι τοπικός ή να αντανακλά στα κάτω άκρα σε περιπτώσεις δισκοκήλης µε νευρική πίεση, συνοδευόµενος από περιορισµό της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης. |
| |
|
Τενοντίτιδες: |
| |
Η τενοντίτιδα αποτελεί σύνδροµο υπέρχρησης και χαρακτηρίζεται από χρόνια φλεγµονή των τενόντων, λόγω επαναλαµβανόµενων καταπονήσεων και µικροτραυµατισµών που υπερβαίνουν τα όρια αντοχής των ιστών και δεν αποκαθίστανται επαρκώς µε την πάροδο του χρόνου. |
| |
|
|
|
| |
|
|
|